Ochrona przeciwpożarowa

Odporność na ogień

to zdolność konstrukcji do odporności przez określony czas przed działaniem ognia podczas pożaru. Odporność ogniowa jest podawana w minutach z podziałem na 15, 30, 45, 60, 90, 120 i 180 min. Sprawdzanie odporności na ogień wykonuje się na podstawie próby dla odpowiedniej normy lub za pomocą obliczeń. Dla ustanowienia odporności ogniowej konstrukcji zostały wprowadzone tzw. stany graniczne, które zastąpiły stosowane dotąd oznaczenia klasy odporności na ogień. Norma PN określa poszczególne stany graniczne, które zgodnie z funkcją konstrukcji budowlanej muszą zostać zapewnione. Symbole do oznaczeń klasy odporności na ogień poszczególnych rodzajów konstrukcji budowlanych zostały przedstawione w następującej tabeli:


 

Skróty stosowane do oznaczeń stanów granicznych odporności na ogień

  • R - Wytrzymałość i stabilność (Résistance)
  • E - Jednolitość (Etanchéité)
  • I - Właściwości izolacyjne (Isolation) - temperatury graniczne na nieogrzewanej powierzchni
  • W - Właściwości izolacyjne (Radiation) - gęstość graniczna strumienia cieplnego z nieogrzewanej strony
  • S - Odporność na przenikanie dymu (Smoke) - przenikanie wyników pożaru
  • M - Odporność na działanie mechaniczne (Mechanical)
  • C - Konstrukcja zaopatrzona w samozamykające się urządzenie (Closing)

 

Zgodnie z zakładanym zastosowaniem wg PN, konstrukcja budowlana musi spełniać jeden z przedstawionych wyżej stanów granicznych, lub ich kombinacji. Np. w przypadku ścian nienośnych wewnątrz odcinka pożarowego lub stropów podwieszanych jest wymagana jednolitość i właściwości izolacyjne - stan graniczny EI(t) . W przypadku słupów jest wymagana wytrzymałość i stabilność - stan graniczny R(t). Dla ścian nośnych jest wymagana wytrzymałość, jednolitość i właściwości izolacyjne, a więc REI(t). Czas t podaje się w minutach a oznacza to, że stan graniczny lub jego kombinacja nie zostanie osiągnięta wcześniej niż przed podaną wartością t.

 

Palność (obecnie zastąpiona klasą reakcji na ogień) to zdolność materiałów budowlanych do zapalenia się, płonięcia lub żarzenia się, tzn. reakcja w jaki sposób materiały te wpływają na intensywność pożaru. Zgodnie z PN "Określenie stopnia palności materiałów budowlanych" materiały budowlane zostały klasyfikowane do klas reakcji na ogień zgodnie z następującą tabelą:

Przyp.: Określenie stopnia palności dotyczy jedynie materiałów budowlanych, z których są zbudowane poszczególne konstrukcje złożone, a nie samych konstrukcji. Bardzo częstym i mylonym zagadnieniem jest pytanie o odporność pożarową materiałów budowlanych (np. płyt). Materiał budowlany (np. płyta) jest charakteryzowana pod względem odporności na ogień jedynie palnością i rozszerzaniem się ognia, obecnie również klasą reakcji na ogień.

Pod względem odporności na ogień może być oceniana jedynie konstrukcja w której materiał budowlany (np. płyta) jest wbudowana. Wynikowa odporność na ogień jest zależna od wielu czynników, które mogą w zasadniczy sposób wpłynąć na zachowanie konstrukcji podczas pożaru.

 

Szerzenie się ognia (obecnie zastąpione reakcją na ogień) to zdolność materiału budowlanego do szerzenia pożaru na swej powierzchni i jest zawarta w normie PN "Określenie rozszerzania się płomieni na powierzchni materiałów budowlanych". Celem tej normy jest określenie, w jaki sposób materiał budowlany wpływa na rozszerzanie się pożaru. Kwalifikowanie materiałów ze względu na stopień jego palności i rozszerzania się ognia dziś już nie jest wykonywane i zostało zastąpione próbą reakcji na ogień.

Reakcja na ogień jest określona w normie PN EN 13501-1 (730860) "Klasyfikacja ogniowa produktów budowlanych i konstrukcji budowlanych - Część 1: Klasyfikacja wg wyników prób reakcji na ogień" i zastępuje wcześniej wykorzystywane normy narodowe. Nowa norma europejska, zawarta w zestawie norm PN określa dokonywanie klasyfikacji produktów budowlanych (oraz materiałów wbudowanych w konstrukcje budowlane) wg ich reakcji na ogień. Dla ułatwienia klasyfikowania wymagań norm wcześniejszych na klasy wg PN EN 13501-1 w dodatku narodowym znajdują się odpowiednie tabelki do przeliczeń.


 

Płyty FERMACELL

W konstrukcjach budowlanych możliwe jest wykorzystanie dwóch rodzajów płyt produkowanych przez firmę Xella Trockenbau-Systeme GmbH, mianowicie:

  • płyty gipsowo-włóknowe FERMACELL
  • płyty cementowo-włóknowe Powerpanel FERMACELL

 

Wytrzymałość statyczna płyt FERMACELL

Podczas wielu testów, wykonanych w Instytucie Badań i Rozwoju Materiałów w Badenii-Wirtembergii udowodniono, że płyty FERMACELL wykazują wysoką wytrzymałość mechaniczną, która umożliwia ich stosowanie w nośnych konstrukcjach ścian na bazie drewna. Zastosowanie płyt w tym obszarze zostało udokumentowane dwoma atestami dla płyt gipsowo-włóknowych i jednym atestem dla płyt cementowo-włóknowych. Atest Z-9.1-187 (wcześniejsze oznaczenie firmowe 0G05) zezwala na zastosowanie na konstrukcjach ścian z ramą drewnianą, a drugi atest Z-9.1-434 (wcześniejsze oznaczenie firmowe 0G04) do aplikacji statycznych wg DIN 1052 1-3 - Budowle drewniane. Trzeci atest Z- 9.1-510 zezwala na aplikacje statyczne płyt cementowo-włóknowych Powerpanel HD przy równoczesnym działaniu czynników atmosferycznych na ścian konstrukcji drewnianych. Projektowanie drewnianych nośnych konstrukcji z zastosowaniem płyt FERMACELL określa również norma PN dotycząca projektowania konstrukcji drewnianych, która zawiera również aprobatę Z-9.1-187 (wcześniejsze oznaczenie firmowe 0G05). Wszystkie atesty zostaną Państwu okazane na żądanie

 

 


 

Obszary zastosowania konstrukcji FERMACELL w konstrukcjach przeciwpożarowych

  • ognioodporne ściany
  • ognioodporne sufity podwieszone
  • ognioodporne stropy i dachy
  • ognioodporne obudowy ścian
  • ognioodporne ściany szachtów
  • ognioodporne poszycia konstrukcji stalowych i drewnianych / słupy, podciągi
    • ognioodporne nośne konstrukcje stalowye
    • ognioodporne systemy podłogowe
    • ognioodporne fasady

 

Systemy konstrukcyjne przedstawione w niniejszym katalogu składają się z wielu różnych elementów od których zależy wynikowa odporność na ogień konstrukcji budowlanej. Konstrukcje budowlane zawierają konieczne dane o wszystkich poszczególnych elementach, z których jest złożona dana konstrukcja. Są tam również zawarte warunki potrzebne do zastosowania danej konstrukcji budowlanej. Dane i rozmiary dotyczące poszczególnych elementów, z których jest dana konstrukcja złożona, są zawsze danymi minimalnymi. Wynikowa odporność na ogień przy dodaniu bardziej masywnych elementów lub większej ilości elementów nie zmienia się. Zarówno możliwe jest stosowanie konstrukcji z większą odpornością na ogień tam, gdzie wymagana jest niższa odporność na ogień, ale konstrukcja musi mieć odpowiednie parametry z innego powodu (np. pod względem akustyki lub systemu ogrzewania). Odporność na ogień konstrukcji poszytych płytami FERMACELL zależy zwłaszcza od:

  • rodzaju zagrożenia pożarem
  • grubości płyt
  • ilości warstw płyt
  • typu nośnej konstrukcji
  • rozstawu osiowego konstrukcji nośnej
  • rozstawu i typu elementów mocujących
  • typu, grubości i masy objętościowej zastosowanej izolacji mineralnej